Dolores Ibárruri: wie was La Pasionaria?

In dit artikel:

Dolores Ibárruri, beter bekend als La Pasionaria, was een Baskische communistische politica en een van de bekendste gezichten van het verzet tegen de Spaanse dictator Francisco Franco. Ze stond bekend om haar charismatische toespraken en haar onvermoeibare strijd voor de positie en rechten van vrouwen. Haar nauwe banden met de Sovjet-Unie maakten haar tegelijk omstreden.

Ibárruri werd in 1895 geboren als Isidora Ibárruri Gómez in Gallarta, een mijnstreek bij Bilbao. Ze groeide op in een groot, traditioneel katholiek arbeidersgezin. Omdat verder leren niet mogelijk was, werkte ze als tiener als naaister en dienstmeisje, hoewel ze eigenlijk onderwijzeres wilde worden. Via haar man, mijnwerker en socialist Julián Ruiz, maakte ze kennis met het socialisme en het marxisme. De armoede en slechte arbeidsomstandigheden in haar omgeving versterkten haar politieke overtuigingen, waarna ze actief werd binnen de socialistische beweging.

Tijdens de Tweede Spaanse Republiek (1931-1939) traden steeds meer vrouwen op de voorgrond in de politiek en het publieke debat. In 1936 werd Ibárruri gekozen in het Spaanse parlement. Haar politieke loopbaan ging gepaard met vervolging, gevangenschap en jarenlange ballingschap. Ook privé leed ze zware verliezen: van haar zes kinderen overleden er vier jong, en haar zoon Rubén kwam in 1942 als soldaat van het Rode Leger om bij Stalingrad. Na haar scheiding in 1933 bleef alleen haar dochter Amaya haar uiteindelijk over. Ibárruri stierf in 1989 in Madrid op 93-jarige leeftijd.