El Último de la Fila terug op het podium: Spanje gaat massaal los op oude hits
In dit artikel:
El Último de la Fila is terug met een reünietour die Spanje in beweging zet. De iconische band van de Catalanen Manolo García en Quimi Portet, die in de jaren tachtig en negentig uitgroeide tot een van de grootste namen in de Spaanse poprock, gaf eind maart de aftrap in Marenostrum Fuengirola, aan de Costa del Sol. Rond de Middellandse Zeekust en het Castillo de Sohail traden zij voor zo’n 18.000 toeschouwers op en bewezen dat hun repertoire ook na bijna dertig jaar nog altijd publieksmagneten bevat.
El Último de la Fila ontstond tijdens de culturele opleving na de dictatuur, een periode waarin de Spaanse muziekscene volop experimenteerde. García en Portet combineerden pop en rock met Spaanse gitaarinvloeden en soms flamencotouch, en schreven teksten die poëtisch en soms raadselachtig waren. Met zeven studioalbums en talloze hits verwierven ze een blijvende status binnen de nationale muziekgeschiedenis. In 1998 stopte de band toen García koos voor een solocarrière; sindsdien bleef hij een prominente figuur in Spanje, soms vergeleken met een Spaanse Mick Jagger — nu op opzienbarende maar onvermoeibare 70 jaar.
De heren benadrukken dat dit geen loutere nostalgische terugkeer is, maar een daadwerkelijke hereniging met publiek dat hun songs nog steeds massaal omarmt. Kaarten voor de tour waren snel uitverkocht, wat laat zien dat de nummers meerdere generaties bereiken: zowel de oorspronkelijke fans die elk woord meezingen als jongere luisteraars die de muziek herontdekken. Tijdens de Fuengirola-show speelden ze hun bekende titels als Querida Milagros, Como un burro en la puerta del baile en Insurrección, met een aantal verrassingen — onder meer de schijnbare introductie van García’s dochter Sara als gitarist tijdens Sara dulce.
De reeks omvat twaalf concerten in Spanje, met optredens in onder meer Barcelona, Madrid, Bilbao, Sevilla en Santiago de Compostela, en soms dubbele shows in dezelfde stad. De tour culmineert op 4 juli in Valencia. Voor veel fans voelt deze reeks als mogelijk de laatste kans om de band live te zien, al houden García en Portet zich voorzichtig over de toekomst.
Belangrijk aan deze comeback is hoe de muziek van El Último de la Fila de tand des tijds doorstaat: veranderde muzieklandschappen, nieuwe distributievormen en generatiewissels blijken hun lovende invloed niet te hebben uitgewist. De combinatie van herkenbare melodieën, literaire teksten en podiumchemie tussen García en Portet zorgt ervoor dat de reünie meer is dan een retro-actie; het is een bevestiging van blijvende relevantie binnen de Spaanse popcultuur. Voor liefhebbers markeert de tour een feestelijke hernieuwde verbinding, en voor nieuwkomers een kans om een van de bepalende bands uit de na-dictatuurmuziek van Spanje live te ervaren.