Goaltjesdief met schoenmaat 47, maar ook "medewerker van McDonald's": de Spaanse finalisten zoals je hen nog niet kent

In dit artikel:

Voor de WK-finale tussen Spanje en Argentinië belicht dit stuk de opvallendste persoonlijke verhalen van de Spaanse hoofdrolspelers. Het gaat niet om hun prestaties alleen, maar ook om hun achtergrond, gewoonten en bijzondere omwegen naar de top.

Doelman Unai Simón blijft bewust uit de schijnwerpers en heeft geen sociale media meer, omdat hij zich te veel aantrok van online reacties. Pedro Porro groeide op in moeilijke omstandigheden en werd vooral door zijn grootouders grootgebracht. Pau Cubarsí maakte op zijn eerste WK meteen indruk; als jonge speler kreeg hij in Barcelona zelfs de bijnaam “de McDonald's-medewerker” nadat hij met een soort beschermhelm moest trainen na een hoofdwonde.

Dani Olmo koos na jeugdinteresse van Frankrijk uiteindelijk voor Spanje en brengt een bijzonder internationaal parcours mee, na een vertrek als tiener naar Dinamo Zagreb. Lamine Yamal blijkt op zijn paspoort niet alleen “Yamal” te heten, maar Lamine Yamal Nasraoui Ebana; zijn dubbele voornaam is een eerbetoon aan mensen die zijn gezin financieel hielpen. Ook Rodri, die op dit WK uitblinkt met een ongeziene reeks geslaagde passes, en Fabián Ruiz, die in 49 interlands nog nooit verloor, worden uitgelicht. Verder komt Mikel Oyarzabal voorbij met zijn uitzonderlijke schoenmaat 47 en zien we hoe Álex Baena op weg is naar een zeldzame trilogie van olympisch goud, EK-winst en mogelijk ook wereldtitel.