Hier in Spanje vind je de goedkoopste huur- en koopwoningen
In dit artikel:
Het Spaanse statistiekbureau INE publiceert in het rapport Indicadores Urbanos 2025 (gebaseerd op belastinggegevens uit 2023) een sterke scheidslijn in de woningmarkt: huur- en koopprijzen verschillen fors tussen gemeenten. Het grootste verschil in gemiddelde maandhuur bedraagt meer dan €800: Pozuelo de Alarcón (regio Madrid) is het duurst met €1.131 per maand, terwijl Cieza (Murcia) het laagste gemiddelde kent van €303.
Hogere huren concentreren zich rond Madrid en Barcelona: in de topvijftien staan zeven respectievelijk vijf gemeenten uit deze regio’s. Na Pozuelo volgen Sant Cugat del Vallès (€1.086) en Majadahonda (€1.027); ook plaatsen als Boadilla del Monte, Tres Cantos, Alcobendas, Eivissa, Sitges en Castelldefels scoren ruim boven de €900. Van de grote hoofdsteden halen alleen Barcelona (€949) en Madrid (€930) de grens van €900; andere steden liggen lager, al zitten Málaga (€703), Sevilla (€699) en Valencia (€684) boven het landelijke huurgemiddelde van €649.
Aan de onderkant vinden zich vooral kleinere gemeenten in Andalusië, Galicië en Murcia. Naast Cieza zijn Priego de Córdoba (€309), A Estrada (€310), Loja (€311) en Lalín (€312) opvallend goedkoop. Andalusië levert de meeste betaalbare plekken, met meerdere steden onder ongeveer €340 per maand.
Voor het eerst bevat de INE-rapportage ook koopprijzen voor gemeenten met meer dan 20.000 inwoners, en daar is de ongelijkheid nog extremer: het verschil tussen duurste en goedkoopste gemeente loopt op tot €915.464. Sant Josep de Sa Talaia (Ibiza) is koploper met een gemiddelde koopprijs rond €969.434; Calvià en Pozuelo volgen rond €860.000. Aan de onderkant staan Mieres (Asturië) en Puertollano (Ciudad Real) met gemiddelden onder €60.000.
De cijfers illustreren dat Spanje geen eenduidige woningmarkt kent maar veel lokale markten met uiteenlopende druk: toerisme, arbeidsmarktkansen en woningtekorten duwen prijzen omhoog in groei- en kustgebieden, terwijl krimp en minder vraag de huren laag houden in andere delen van het land — een uitdaging voor beleidsmakers die betaalbaar wonen landelijk willen bevorderen.