Meer dan 200 lynxen aangereden in 2025
In dit artikel:
De Iberische lynx breidt zijn areaal in Spanje en Portugal uit, maar de opmars gaat gepaard met een alarmerend neveneffect: in 2025 zijn er met 273 geregistreerde sterfgevallen een record aan dode lynxen genoteerd. Volgens het Spaanse ministerie voor Ecologische Transitie bedraagt de totale populatie nu 2.663 dieren, een stijging van bijna 11 procent ten opzichte van het voorgaande jaar. Van de overleden dieren kwamen er 212 door aanrijdingen, oftewel bijna acht van de tien sterfgevallen zijn direct verkeersgerelateerd.
Natuurbeschermingsorganisatie WWF waarschuwt dat verkeersdoden inmiddels bijna 8 procent van de totale populatie betreffen en pleit voor het in kaart brengen van gevaarlijke passages en de aanleg van veilige oversteekplaatsen. Het ministerie noemt de oplopende trend van verkeersslachtoffers zorgwekkend. Naast verkeer blijven ook illegale jacht, verdrinking in waterbassins en ongelukken bijdragen aan het risico voor de soort.
De bevolkingsgroei vlakt af: de huidige toename is ongeveer de helft van het langjarige gemiddelde. Experts wijten dat grotendeels aan verzadigde leefgebieden, waar in gebieden met veel jongen simpelweg geen extra ruimte meer is. Het merendeel van de lynxen leeft in Spanje, met de hoogste aantallen in Castilla‑La Mancha, gevolgd door Andalusië; ook Extremadura, Murcia en delen van Castilië en León zien meer waarnemingen. In 2025 trok zelfs een mannetje, Uraclio, tot in de regio Madrid, maar daar vond hij nog geen partner.
Een positief signaal is de toename van territoriale voedsters: in 2025 telde men 542 voortplantende vrouwtjes die gezamenlijk 952 jongen voortbrachten—gemiddeld bijna twee welpen per moeder. Dat brengt de soort dichter bij het streefdoel van 750 voortplantende vrouwtjes dat nodig zou zijn voor een stabiele populatie.
Internationaal werd de soort in 2024 door de IUCN van ‘ernstig bedreigd’ naar ‘kwetsbaar’ verplaatst, maar Spanje houdt de lynx nationaal nog in de categorie ‘bedreigd’ vanwege de aanhoudende risico’s. Door de groeiende populatie wordt het steeds lastiger elk dier individueel te monitoren; de gepubliceerde aantallen moeten daarom als minima worden gezien.