New York Times legt vinger op zere plek van Málaga's succes

In dit artikel:

Málaga is onder burgemeester Francisco (Paco) de la Torre uitgegroeid van een grauwe havenstad tot een internationale cultuur- en technologiebestemming. Sinds zijn aantreden in 2000 investeerde de gemeente in musea, opgeknapte pleinen, een autovrije binnenstad, een aansluiting op de hogesnelheidstrein en een vernieuwd havengebied. Ook wist Málaga technologiebedrijven aan te trekken, waaronder het cybersecuritycentrum van Google. Die ontwikkeling bracht banen, investeringen en internationale bekendheid, en trok toeristen, buitenlandse woningkopers en digitale nomaden aan.

Volgens een kritisch portret van The New York Times heeft dit succes echter een zware keerzijde: veel inwoners kunnen de stad steeds moeilijker betalen. In mei 2026 werden in Málaga-stad 8.288 toeristische woningen aangeboden, meer dan in Barcelona en op Madrid na het hoogste aantal van Spanje. Het aantal toeristische slaapplaatsen is in negen jaar meer dan verdrievoudigd; ongeveer 71 procent daarvan bevindt zich inmiddels in vakantiewoningen. Daarnaast ging in 2025 ongeveer 70 procent van de woningverkopen in de provincie Málaga naar mensen die er niet wonen. Dat cijfer geldt niet alleen voor de hoofdstad.

De la Torre, 83 jaar oud en opnieuw kandidaat voor de gemeenteraadsverkiezingen van 2027, ontkent de woonproblemen niet, maar voelt zich er niet persoonlijk verantwoordelijk voor. Hij wijst op bredere economische ontwikkelingen, het tekort aan nieuwbouw en de rol van de nationale overheid. De gemeente heeft inmiddels beperkingen ingevoerd voor nieuwe vakantiewoningen in overbelaste wijken en een moratorium van drie jaar ingesteld op nieuwe vergunningen. Ook wil zij nieuwe hotels en volledige gebouwen met toeristische appartementen op woonbestemmingen tijdelijk beperken.

De kritiek op het stadsmodel is in Málaga al langer onderwerp van debat. PSOE, Con Málaga en Vox, die politiek sterk van elkaar verschillen, vinden alle drie dat de stad anders moet omgaan met wonen, mobiliteit en achterblijvende wijken. Zij waarschuwen dat Málaga aantrekkelijker is geworden voor investeerders, maar minder leefbaar voor gewone inwoners.

De vraag die boven de verkiezingen van 2027 hangt, is daarom of De la Torre het model dat hij zelf heeft opgebouwd nog kan bijsturen. Zijn bijdrage aan de internationale opmars van Málaga staat nauwelijks ter discussie, maar de stad moet voorkomen dat haar succes ertoe leidt dat de eigen bevolking verdwijnt.