Opvallend hoge benzinekosten rond oud-president Camps: 11.000 km per maand
In dit artikel:
In de regio Valencia is ophef ontstaan over opvallend hoge brandstofuitgaven die via de tankpas van de chauffeur van oud-regiopresident Francisco Camps zouden zijn geboekt. Naar aanleiding van een parlementaire vraag over de kosten van kantoren van voormalige presidenten heeft de regionale regering een onderzoek aangekondigd; recent gepubliceerde cijfers tonen dat in één jaar ongeveer 15.000 euro aan benzine via die pas is afgerekend.
Rekenkundig gezien leidt dat bedrag tot onwaarschijnlijke kilometrages: bij een gemiddeld verbruik van 6,5 liter per 100 km komt het neer op circa 134.000 km per jaar (ruim 11.000 km per maand), vergelijkbaar met bijna dagelijkse ritten Valencia–Madrid of zes retourreizen naar Peking. Zelfs met een hoger verbruik van 10 l/100 km blijft het totaal rond 87.000 km, veel meer dan verwacht voor regulier gebruik van een officiële auto.
De regering wil nu nagaan of de kaart alleen voor brandstof bedoeld was of ook voor andere diensten kon worden gebruikt. Mogelijke verklaringen die in Valencia worden genoemd zijn inzet voor andere voertuigen uit het wagenpark van de Generalitat, administratieve fouten of misbruik buiten officiële taken. Omdat het om publiek geld gaat en uitgaven van ex-bestuurders politiek gevoelig zijn, krijgt de zaak extra belang in een tijd van nauwlettende publieke controle.
De discussie past in een breder debat over de ondersteuning van voormalige regiopresidenten in de Comunitat Valenciana. Ex-presidenten mogen een kleine staf houden (maximaal drie medewerkers, waaronder een chauffeur); deze functies zijn volbetaald, met adviseurssalarissen boven circa 55.000 euro per jaar. Momenteel werken negen mensen voor de verschillende voormalige presidenten: Ximo Puig en Alberto Fabra hebben elk drie medewerkers, Camps en huidig president Carlos Mazón elk twee. Uit hetzelfde dossier blijkt dat Fabra’s kantoor sinds februari 2023 de hoogste kosten veroorzaakte en dat Puig relatief veel dagvergoedingen en verblijfskosten declareerde, onder meer omdat hij nu in Parijs woont.
De zaak rond Camps raakt gevoelige thema’s als transparantie en vertrouwen in de besteding van overheidsmiddelen, juist omdat brandstofuitgaven voor het publiek makkelijk te controleren en herkenbaar zijn.