Turquoise water, stilte en paella aan zee: dit unieke Spaanse eiland blijft bijna ongerept

In dit artikel:

Isla de Lobos, een vulkanisch eiland tussen Fuerteventura en Lanzarote, is sinds 1982 een beschermd natuurpark. Om het kwetsbare ecosysteem te behouden, mogen dagelijks slechts enkele honderden bezoekers na voorafgaande vergunning aan land. Hun verblijf is beperkt tot vier uur.

Het eiland is minder dan vijf vierkante kilometer groot, maar heeft een opvallend gevarieerd landschap met vulkanen, rotsen, zandstranden, zoutwaterpoelen en lagunes. Bij El Puertito liggen oude vissershuisjes en een rustige baai met helder water. Ook Playa de la Concha is populair om te zwemmen en snorkelen. Vanaf de 127 meter hoge vulkaan Montaña La Caldera is er uitzicht over Lobos, de Atlantische Oceaan, Fuerteventura en de duinen van Corralejo.

Las Lagunitas vormt een belangrijk rust- en broedgebied voor zeevogels. Aan de noordkant staat de Faro de Punta Martiño, een vuurtoren die schepen sinds de negentiende eeuw begeleidt. De vroegere vaste bewoner Antoñito el Farero is onderdeel van de lokale geschiedenis. De naam van het eiland verwijst naar monniksrobben, die er vroeger leefden maar door de jacht verdwenen.

Bij El Puertito bevindt zich het enige restaurant van het eiland. Het serveert onder meer verse vis en paella de mariscos, waarvoor bezoekers vaak vooraf reserveren. Een rondwandeling van ongeveer dertien kilometer voert langs de belangrijkste bezienswaardigheden. Door het gebrek aan wegen, hotels en andere bebouwing blijft Isla de Lobos een rustige en vrijwel ongerepte bestemming, al moeten bezoekers zelf water, zonnebescherming en stevige schoenen meenemen.